Badania: polimery i minerały w bioprzyjaznych implantach

FARMAKOTERAPIA

Autor: PAP Nauka w Polsce/rynekaptek.pl   07-03-2017, 12:12

 Badania: polimery i minerały w bioprzyjaznych implantach Naukowcy do polimeru dodają minerał podobny do tego, z którego m. in. zbudowane są kości ludzkie

Zespół z Akademii Górniczo-Hutniczej pracuje nad bioprzyjaznymi materiałami, z których powstaną trwałe implanty. Mają być one jak najbardziej upodobnione do tkanki kostnej.

Wyzwaniem dla naukowców jest taka modyfikacja minerału, aby nie pogarszał stabilności termicznej polimeru, z którego może być wytworzony implant.

Jak wyjaśnia w rozmowie z PAP kierownik projektu, dr hab. inż. Kinga Pielichowska z AGH, obecnie stosowane w implantologii materiały metaliczne odbiegają właściwościami od naszych kości. Dlatego naukowcy pracują nad zastąpieniem ich polimerami i nanokompozytami polimerowymi, jako że ludzka kość jest właśnie nanokompozytem zbudowanym z polimeru i hydroksyapatytu.

Implanty trwałe, np. endoprotezy stawów biodrowych, nie ulegają w ludzkim organizmie bioresorpcji, czyli nie wchłaniają się. Są również takie materiały, które mogą po pewnym czasie znikać w naszym ciele.

Dr Pielichowska poszukuje głównie materiałów polimerowych na implanty stałe i stara się je jak najbardziej upodobnić do ludzkiej tkanki kostnej - zarówno pod względem właściwości mechanicznych, jak i chemicznych. W grancie finansowanym przez Narodowe Centrum Nauki badaczka pracuje nad kompozytami opartymi na polimerze o nazwie polioksymetylen.

- Ma on znakomite właściwości mechaniczne i fizyczne, jednak po to, żeby był bardziej bioprzyjazny dla organizmu pacjenta, chcieliśmy wprowadzić do tego materiału hydroksyapatyt, który jest składnikiem mineralnym naszych kości. Niestety, na początku napotkaliśmy na pewne trudności, dlatego, że wprowadzenie hydroksyapatytu powodowało pogorszenie stabilności termicznej polioksymetylenu - opowiada dr Pielichowska.

Badacze wpadli więc na pomysł, żeby zmodyfikować sam dodatek. Na powierzchni hydroksyapatytu chemicznie zaszczepili inny, biokompatybilny polimer. Jest to poliglikol etylenowy, który często jest stosowany w innych aplikacjach biomedycznych.

Tak zmodyfikowany hydroksyapatyt naukowcy wprowadzili znów do podstawowego polimeru - polioksymetylenu. To okazało się strzałem w dziesiątkę. Nie pojawiły się negatywne efekty, czyli rozkład w podwyższonej temperaturze, której zastosowanie jest konieczne na etapie formowania i nadawania odpowiedniego kształtu.

Co więcej, polimer po takich modyfikacjach zyskał jeszcze lepsze właściwości, takie właśnie, jakich oczekiwali naukowcy.

Uzyskany efekt synergiczny jeszcze nie był jak dotąd opisany w literaturze naukowej. Dlatego dr Pielichowska zaplanowała serię badań w celu określenia, w jakiej konfiguracji materiał uzyska zestaw najlepszych właściwości. Taka seria badań podstawowych jest wstępem do przyszłych zastosowań w medycynie.

Więcej: PAP-Nauka w Polsce

Podobał się artykuł? Podziel się!

CZYTAJ TAKŻE

comments powered by Disqus

BĄDŹ NA BIEŻĄCO Z FARMACJĄ!

Newsletter

Najważniejsze informacje portalu rynekaptek.pl prosto na Twój e-mail

Rynek Aptek: polub nas na Facebooku

Rynek Aptek: dołącz do nas na Google+

RSS - wiadomości na czytnikach i w aplikacjach mobilnych

OSTATNIO KOMENTOWANE

POLECAMY W PORTALACH