Suplementacja cynku a COVID-19: czy wpływa na ryzyko zakażenia i zgonu?

FARMAKOTERAPIA

Autor: NIH/ ryneaptek.pl   04-03-2021, 10:16

Suplementacja cynku a COVID-19: czy wpływa na ryzyko zakażenia i zgonu? Badacze oceniali cynk w terapii leczenia koronawirusa. Efekt są jednoznaczne (fot. Pixabay)

Amerykański National Institute of Health badał wpływ niedoboru cynku na nasilenie zakażenia SARS-CoV02 oraz to czy suplementy cynku mogą poprawić wyniki kliniczne leczenia covid-19. Oceniano też wpływ cynku na śmiertelność z powodu koronawirusa. Jakie są wnioski?

Nie ma wystarczających danych, aby zalecić stosowanie cynku w leczeniu COVID-19 lub nie zalecać.
Panel ekspertów amerykańskiego National Institute of Health (NIH) w sprawie leczenia COVID-19 odradza stosowanie suplementacji cynku powyżej zalecanej dziennej dawki w celu zapobiegania COVID-19.

Skąd zainteresowanie cynkiem w covid-19?
Wiadomo, że zwiększone wewnątrzkomórkowe stężenie cynku skutecznie upośledza replikację wielu wirusów RNA. Badania pokazały też, iż badana pod kątem skuteczności w covid-19 chlorochina pozwala zwiększyć stężenie cynku wewnątrz komórki, ponieważ jest jonoforem cynku - umożliwiając transport jonów cynku do wnętrza komórki. 

Obecnie badane są związki między cynkiem a covid-19, w tym wpływ niedoboru cynku na nasilenie zakażenia oraz to czy suplementy cynku mogą poprawić wyniki kliniczne. W wytycznych z lutego 2021 roku NIH opisuje trzy badania kliniczne, w których oceniana jest suplementacja cynku w monoterapii lub w połączeniu z hydroksychlorochiną w zapobieganiu i leczeniu COVID-19. Zalecana dawka cynku elementarnego wynosi 11 mg dziennie dla mężczyzn i 8 mg dla kobiet niebędących w ciąży.

Randomizowane badanie kliniczne dotyczące podania cynku plus hydroksychlorochiny w porównaniu z samą hydroksychlorochiną u hospitalizowanych pacjentów z COVID-19

W randomizowanym badaniu klinicznym przeprowadzonym w trzech akademickich ośrodkach medycznych w Egipcie, 191 pacjentów z potwierdzonym laboratoryjnie zakażeniem SARS-CoV-2 zostało losowo przydzielonych do grupy otrzymującej siarczan cynku w dawce 220 mg (50 mg cynku elementarnego) dwa razy dziennie plus hydroksychlorochinę lub samą hydroksychlorochinę przez 5 dni.

Głównymi punktami końcowymi były powrót do zdrowia w ciągu 28 dni, potrzeba zastosowania wentylacji mechanicznej i zgon. Obie grupy zostały dopasowane pod względem wieku i płci.

Badanie wykazało brak istotnych różnic między dwoma ramionami w odsetku pacjentów, którzy wyzdrowieli w ciągu 28 dni (79,2% w ramieniu z hydroksychlorochiną i cynkiem w porównaniu z 77,9% w ramieniu z samą hydroksychlorochiną. Nie stwierdzono zatem korzyści klinicznych z połączenia cynku i hydroksychlorochiny.

Badanie obserwacyjne dotyczące suplementacji cynku u pacjentów hospitalizowanych
Kolejne badanie zostało wykonane w Centrum Medycznym Uniwersytetu Hoboken (w stanie New Jersey).

Do retrospektywnego badania włączono 242 pacjentów z zakażeniem SARS-CoV-2. Stu dziewięćdziesięciu sześciu pacjentów (81%) otrzymywało siarczan cynku w dawce 440 mg (100 mg cynku elementarnego) na dobę; spośród nich 191 pacjentów (97%) dodatkowo również hydroksychlorochinę.

46 pacjentów nie otrzymywało cynku. W tej grupie chorych 32 osoby (70%) otrzymywały hydroksychlorochinę.

Głównym punktem końcowym były dni od przyjęcia do szpitala do śmiertelności wewnątrzszpitalnej, a analiza pierwotna dotyczyła związku przyczynowego między terapią cynkiem a przeżyciem.

Badacze ocenili, że stosowanie siarczanu cynku nie wiązało się istotnie ze zmianą ryzyka śmiertelności wewnątrzszpitalnej. W grupie otrzymującej cynk zmarło 73 pacjentów (37,2%) w porównaniu z 21 pacjentami (45,7%) w grupie kontrolnej. Większy wpływ miały na to takie czynniki, jak wiek pacjentów, płeć lub ciężki lub krytyczny stan chorego.

W analizie pierwotnej, terapia cynkiem wyniosła dodatkowe 0,84 dnia przeżycia (95% CI, -1,51 dnia do 3,20 dnia; P = 0,48).

Wieloośrodkowe retrospektywne badanie kohortowe, w którym porównano hospitalizowanych pacjentów, którzy otrzymali cynk plus hydroksychlorochinę, z tymi, którzy jej nie otrzymali

To badanie nie było recenzowane.

W tym wieloośrodkowym retrospektywnym badaniu kohortowym uwzględniono dane medyczne 3473 pacjentów zakażonych SARS-CoV-2, którzy zostali przyjęci do czterech nowojorskich szpitali w okresie od 10 marca do 20 maja 2020 roku.

Mediana wieku pacjentów wynosiła 64 lata; 1947 pacjentów (56%) to mężczyźni, a 522 pacjentów (15%) było wentylowanych mechanicznie. Z analizy wykluczono pacjentów leczonych inhibitorem interleukiny 6 lub remdesiwirem.

1006 pacjentów (29%) otrzymywało cynk i hydroksychlorochinę, a 2467 pacjentów (71%) otrzymywało hydroksychlorochinę bez cynku.

Jakie wyciągnięto wnioski z badania?

W trakcie badania zmarło 545 pacjentów (16%). Śmiertelność była istotnie niższa wśród pacjentów, którzy otrzymywali cynk z hydroksychlorochiną niż wśród tych, którzy tego leczenia nie otrzymywali (12% vs 17%; P <0,001).

Podobnie, wskaźniki wypisów ze szpitala były istotnie wyższe wśród pacjentów, którzy otrzymywali cynk z hydroksychlorochiną w porównaniu do grupy kontrolnej (72% vs. 67%; P <0,001).

Leczenie cynkiem w skojarzeniu z hydroksychlorochiną wiązało się ze znacznie zmniejszonym ryzykiem zgonu szpitalnego. Leczenie samym cynkiem (n = 1097) nie wpłynęło na śmiertelność, a leczenie samą hydroksychlorochiną (n = 2299) obarczone było skutkami ubocznymi.

Pacjenci, którzy otrzymywali cynk w skojarzeniu z hydroksychlorochiną, byli również częściej leczeni kortykosteroidami i azytromycyną, a także terapii lopinawiru z rytonawirem w porównaniu do drugiej grupy badanej.

Uznano więc, że zastosowanie cynku i hydroksychlorochiny wiązało się ze zmniejszeniem śmiertelności wewnątrzszpitalnej, ale ani sam cynk, ani sama hydroksychlorochina nie zmniejszały śmiertelności.

Więcej: https://www.covid19treatmentguidelines.nih.gov

Podobał się artykuł? Podziel się!
comments powered by Disqus

POLECAMY W PORTALACH